Velen van ons het belang in te zien van niet oordelen -- en mensen te aanvaarden zoals ze zijn. We zijn ervan op de hoogte en hebben het praktiseren ervan als een realiseerbaar doel gesteld. Idealiter willen we ons constant in een staat van onvoorwaardelijke aanvaarding bevinden....

De laatste jaren horen we hoe langer hoe meer over onvoorwaardelijke liefde en aanvaarding. Velen van ons beginnen het belang in te zien van niet oordelen en mensen te aanvaarden zoals ze zijn. Individueel brengen we dit misschien niet op ieder moment in de praktijk - maar we zijn ervan op de hoogte en hebben het praktiseren ervan als een realiseerbaar doel gesteld. Idealiter willen we ons constant in een staat van onvoorwaardelijke aanvaarding bevinden. Heb je echter in je ijver om « onvoorwaardelijk » te worden jezelf niet over het hoofd gezien? Ben je erin geslaagd op te houden met oordelen en heb je de inconsequenties aanvaard die er soms toe leiden dat je niet aan die eisen voldoet?

Wanneer we ons op het « spiritueel » pad wagen, beginnen we onszelf (en soms anderen) te veroordelen als niet « spiritueel » genoeg. In het verleden kastijden mensen zich wanneer ze vonden dat ze gezondigd hadden. In deze moderne tijden bestraffen we ons op mentaal en emotioneel vlak.

Hoeveel onder ons hebben innerlijke overtuigingen die als volgt klinken: « Ik ben zo stom. Ik kan nooit iets goed doen. Ik ben egoïstisch. Ik verdien het niet… » (schrappen). Velen van ons zijn opgevoed met het innerlijk geloof dat we zondaars zijn. Ons is verteld dat we geboren werden als zondaars. Als deze overtuigingen de scepter zwaaien is het geen wonder dat we hard voor onszelf zijn. We verwijten onszelf dat we het nog steeds niet kunnen. We streven ernaar onvoorwaardelijk te kunnen aanvaarden en als ons dat niet lukt, spellen we onszelf de les over ons gedrag. Wanneer we onze vooropgestelde doelen niet bereiken, vinden we onszelf nietsnutten of alleszins niet goed genoeg. Het is tijd om de door jezelf aangestelde rechter en jury te ontslaan. We moeten onszelf vergeven dat we geloofden dat we slecht waren en ophouden met te doen alsof we gevallen engelen zijn. We moeten ons realiseren dat we enkel « gevallen » zijn omdat we ervoor kiezen dat te geloven. Als we ons realiseren dat we echt goed zijn en hiernaar leven, vallen de dingen op zijn plaats. We evolueren van een tijd waarin we geloofden dat we Zondaars waren – naar het besef dat we Winnaars zijn, als we in overeenstemming met onze innerlijke waarheid en ons innerlijk licht leven.

Meer begrip en geduld opbrengen voor onszelf is noodzakelijk. Onvoorwaardelijke liefde en aanvaarding moeten ook in ons verblijven en voor onszelf aangewend worden. We moeten ons realizeren dat het – net zoals voor het aanleren van iedere nieuwe vaardigheid - tijd kost om een automatisme te worden. Voordat je bijvoorbeeld leerde fietsen, ben je vermoedelijk een paar keer gevallen vooraleer je het perfecte evenwicht vond ; wanneer je leerde skieën, slalomde je de eerste keren niet in volle snelheid van de berg, enz. Hetzelfde geldt als we ons vroeger gedrag uit ons onzeker en schuldig verleden los willen laten.

Het is essentieel te beseffen dat we zijn zoals kinderen die iets nieuws leren en we moeten mededogen hebben voor onze fouten. Als we « perfect » zouden zijn, als we alles geleerd hebben wat er in de « school van het leven » te leren valt, zouden we naar mijn gevoel hier niet zijn. Door het simpele feit dat we op deze chaotische planeet leven, weten we dat we nog niet afgestudeerd zijn… we hebben nog een aantal dingen te leren.

Herinner je de lagere school nog? Bekritiseert een kind dat in de tweede klas zit zich omdat het niet alles weet wat een leerling uit de zesde klas weet? Dat kind kan wensen dat hij/zij die kennis bezit maar het weet dat « zijn of haar schuld » niet is dat het dit niveau nog niet bereikt heeft.

Zo is ook met het leven. Als je nog in de tweede klas van de school van het leven zit (of in de vierde of de zesde), wees geduldig met jezelf. Je hebt nog een eind te gaan. Maak er het beste van met de kennis die je bezit en vergeef jezelf als je niet slaagt in de dagelijkse testen. Beslis dat je het volgende keer beter zult doen en laat alle schuldgevoelens, bestraffingen en zelf-kritiek los.

Je bent een student van het leven, de liefde en innerlijke vrede. En net als een student word je verondersteld « fouten » te maken en ernaar te streven om ze te verbeteren. Schuldgevoelens, zelfopgelegde oordelen en straffen worden van jou niet vereist. Laat die dingen los! Ze belemmeren je slechts bij je opwaartse mars in het licht van complete liefde en aanvaarding.

Gezegend zijn de kinderen die we zijn!

door Marie T. Russell
Vertaald door Sonia Serneels

Vertaald uit het "Who's To Judge?" bij www.innerself.com.


russell_bio_dutch


translate_bio_dutch_sonia